3rd Taratsa IFF – A view on Day Three by TheReviewer.eu

Ο Δημήτρης, η Κατερίνα, ο Ανδρέας, η Πέρσα, η Ελένη, ο Γιώργος, η Βάσω και η Μαρία (ή αλλιώς, οι σινεφίλ ψηφιακές πένες πίσω από το TheReviewer.Eu) μεταφέρουν (και θα μεταφέρουν κάθε μέρα έως και την Κυριακή) τον παλμό και τις εντυπώσεις τους από την τρίτη μέρα του 3ου Taratsa International Film Festival.

TiFF_Day4_12

Τ2 | ΕΣΗΕΜΘ – Πέρσα

Αν και γράφτηκαν πάλι κριτικές, η Πέρσα πήγε στις επαναπροβολές από την Τ1 και έγραψε και την δική της άποψη. Καλό είναι άλλωστε στον κινηματογράφο να υπάρχει ποικιλομορφία απόψεων.

Adaptation
Δύο αδέλφια βγήκαν για μια βόλτα με το αμάξι του πατέρα τους. Μια λάθος κίνηση προκάλεσε τον θάνατο του ενός αδελφού. Τώρα ο ήρωας έχει να αντιμετωπίσει την απώλεια του αδελφού του και τις τύψεις που τον στοιχειώνουν. Το σενάριο είναι πολύ απλό, χωρίς μεγάλες ανατροπές και τεχνικές εντυπωσιασμού. Ωστόσο, η επαγγελματικού επιπέδου κινηματογράφηση της ταινίας την κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Η προσεγμένη δουλειά: στη σύνθεση κάθε κάδρου, τη διεύθυνση φωτογραφίας, την ενδυματολογία/σκηνογραφία, το μοντάζ και φυσικά την υποκριτική παραδίδει στο κοινό μια (κινηματογραφικά) αψεγάδιαστη παραγωγή.

Age of Reason
Το όνειρο του μικρού μας ήρωα είναι να γίνει λογιστής. Ο κοινωνικός του περίγυρος όμως δεν υποστηρίζει την επιλογή της καριέρας του. Το σενάριο χτίζει μια δική του πραγματικότητα, επενδύοντας στο χιούμορ και την ειρωνεία που πηγάζει από αυτή. Περνάει το μήνυμα που θέλει αλλά δεν καταφέρνει να μας προβληματίσει, ή ακόμα και να μας αγγίξει. Οι ατάκες είναι ωραίες και η υποκριτική αρκετά καλή. Είναι μια όμορφη ταινία, με καλή κινηματογράφηση, που μας ψυχαγωγεί αλλά δε μας μένει αξέχαστη.

Anemοne
Μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας θυμάται τον βιασμό της και το παιδί που προκλήθηκε από αυτόν. Το σενάριο δεν είναι καλό. Είναι μια σύντομη ταινία που απλά παρουσιάζει μια σειρά γεγονότων, σαν να είναι μια τηλεοπτική διαφήμιση. Έχει κάποια ποιητικά/φαντασιακά στοιχεία που έχουν ενδιαφέρον αλλά δε μας αγγίζει, παρά το ισχυρό της θέμα. Η κινηματογράφηση της δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο πέρα από κάποια όμορφα πλάνα που ξεχωρίζουν και την αρκετά καλή υποκριτική.

Artun
Μια παρέα μικρών αγοριών βιάζεται να μεγαλώσει και να προσεγγίσει ερωτικά το άλλο φύλο. Το σενάριο είναι απλό. Έχουμε δει πολλές παρόμοιες ταινίες. Δεν είναι μια παραγωγή που ξεχωρίζει αλλά αξίζει να παρακολουθήσει κανείς αυτή την ταινία. Είναι ευχάριστη αν και μας προσφέρει στιγμές μεγάλης αμηχανίας. Οι ήρωες γίνονται αμέσως συμπαθείς και σε συνδυασμό με τις πολύ καλές ερμηνείες των νεαρών ηθοποιών βγάζουν μια αξιοθαύμαστη φυσικότητα.

Ashen
Μέσα από ένα comic που διηγείται την ιστορία ενός άνδρα που παλεύει να σώσει το σπίτι του από τους εξωγήινους, ένα μικρό κορίτσι νομίζει πως έχει βρει τη λύση για τα πραγματικά προβλήματα της οικογένειάς του. Με το χιούμορ και την φαντασία η ταινία προσπαθεί να περάσει ξεκάθαρα το μήνυμά της. Ούτε το σενάριο, αλλά ούτε και όλη κινηματογράφησή της δεν κινεί το ενδιαφέρον μας. Είναι ευχάριστη αλλά αδιάφορη.

Baraka
Δύο νεαρά παιδιά αφήνουν κατά μέρος την πίκρα του πολέμου και βγαίνουν μια βόλτα. Εκεί συναντάνε τυχαία μια γυναίκα που οι στρατιώτες του κρατάν όμηρο. Έτσι, η χαλαρή βόλτα μεταξύ δύο παιδιών καταλήγει σε μια μάχη για την ζωή και την ανθρωπιά. Το σενάριο είναι εκπληκτικό και γενικά η ταινία σε καθηλώνει. Υπάρχουν αρκετές ταινίες με καλή κινηματογράφηση αλλά λίγες είναι αυτές που καταφέρνουν με το σενάριο και τις υπέροχες ερμηνείες των ηθοποιών τους να σε προβληματίσουν σε σχέση με θέματα μεγάλης ισχύς. Συνεπώς, είναι μία πολύ δυνατή ταινία που θα πρότεινα στον καθένα να τη δει οπωσδήποτε.

The Battle
Δυο αντίπαλοι στρατιώτες κλείνονται σε ένα δωμάτιο. Ο μόνος τρόπος για να επιζήσουν είναι να βοηθήσει ο ένας τον άλλον. Ενώ αυτή η ταινία διαχειρίζεται ένα παρόμοιο θέμα με την παραπάνω (“Baraka”) έχει ένα πολύ διαφορετικό στυλ που την κάνει ανάλαφρη, χιουμοριστική και καλλιτεχνική. Διατηρεί μια πολύ όμορφη ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Οι ήρωες γίνονται αμέσως συμπαθείς και μας πείθουν για την μεταξύ τους σχέση. Μας ψυχαγωγεί και μας αγγίζει με τον δικό της τρόπο. Σίγουρα αξίζει να δεις αυτήν την ταινία και για το έξυπνο σενάριό της και για την πολύ καλή κινηματογράφησή της.

Eye for an eye
Ένας πατέρας καταπιέζει την κόρη του. Η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι καν ταινία κατά την γνώμη μου. Η όλη κατασκευή της θυμίζει διαφήμιση. Δεν γνωρίζουμε τίποτα για τους χαρακτήρες και δε μας ενδιαφέρει να μάθουμε κάτι, γιατί η ταινία τελειώνει πριν καταλάβουμε πως άρχισε καλά, καλά. Η ενδυματολογία και η σκηνογραφία είχαν μόνο ενδιαφέρον. Με λίγα λόγια, ήταν μια μέτρια, αδιάφορη παραγωγή.

TiFF_Day4_27

Τ5 | Secret Terrace Lounge – Ελένη
Το Animasyros Screenings (Animapride 2016) στην ταράτσα του ξενοδοχείου ANATOLIA ήταν γεμάτο χρώματα, φαντασία και πρωτοτυπία. Πριν ξεκινήσει προβλήθηκε η πολύ καλή μικρού μήκους ταινία Penguins. Η προσέλευση του κόσμου ήταν μέτρια ίσως λόγω της ιδιαιτερότητας των προβολών στην συγκεκριμένη ταράτσα και οι αντιδράσεις ήταν πολλές και διαφορετικές.

PENGUINS (2012)
Καλογραμμένη, συνειδητοποιημένη και επίκαιρη, η ταινία αποτέλεσε σίγουρα μια πολύ καλή αρχή για την βραδιά και προβλήθηκε στα πλαίσια των 11 χρόνων του τμήματος Κινηματογράφου του ΑΠΘ, που είναι κομμάτι των παράλληλων εκδηλώσεων του φεστιβάλ. Αφηγείται την ιστορία ενός πατέρα και των δυο γιών του που εργάζονται καθημερινά χωρίς αποτέλεσμα και καταλήγουν παρά τις προσπάθειές τους σε αδιέξοδο. ΟΙ ερμηνείες ήταν εξαιρετικές, με μοναδικό «μειονέκτημα» αν μπορούσε να χαρακτηριστεί έτσι τον χρόνο διάρκειας της ταινίας καθώς μεγάλο μέρος του κοινού περίμενε κάτι παραπάνω, ίσως 5 λεπτά ακόμα.

LITTLE DEATHS (2010)
Η ταινία αναφέρεται στον οργασμό και το πώς τον αφουγκράζονται διαφορετικοί άνθρωποι. Σίγουρα είχε κάποιο ενδιαφέρον μα δεν έμοιαζε τόσο με πραγματική ταινία, όσο με βίντεο.

HEAVENLY PEACE (2015)
Είναι γιορτές Χριστουγέννων. Κάπου σε ένα σπίτι η τηλεόραση ανοιχτή να παίζει το Silent Night με τον ένοικο να την παρακολουθεί νωχελικά , όταν δέχεται επίσκεψη από έναν απροσδόκητο επισκέπτη : ένα αγγελάκι με αντικείμενα που στέλνει ο πρώην του! Μέσα από τον χιουμοριστικό εξ αποστάσεως καυγά του καρτουνίστικου ( και μη- στερεοτυπικού γκέι) ζευγαριού και την φιλότιμη προσπάθεια του μικρού αγγέλου να τους συμφιλιώσει , η ταινία μας περνάει ανάλαφρα το μήνυμα ότι καμιά φορά είναι καλύτερα να αφήνουμε στην άκρη τον θυμό μας και να δεχόμαστε τους ανθρώπους που αγαπάμε.

HERMES & APHRODITE (2013)
Η ταινία μέσα από μια ανθρώπινη προσέγγιση θίγει το ζήτημα της κοινωνικής καταπίεσης των ανθρώπων που έχουν γεννηθεί χωρίς διακριτό φύλο αλλά και κατ ‘επέκταση της διαφορετικότητας γενικά. Με όμορφη και έξυπνη εικονογράφηση, η ταινία μας φέρνει στην δύσκολη θέση της πρωταγωνίστριάς μας και μας μεταφέρει μια φρέσκια ματιά επί του θέματος της διαφορετικότητας.

THE ORDEAL (2014)
Μια από τις πιο ξεχωριστές ταινίες έκλεισε την προβολή της Παρασκευής στην Τ5. Μια νεαρή κοπέλα που ακολουθεί τον δρόμο που απαιτείτε για να γίνει γυναίκα, βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν άνδρα, ο οποίος ίσως να καλείται να κάνει το ίδιο ή ίσως απλά να βρίσκεται εκεί για να την εμποδίσει. Βαθειά συναισθηματική, έξυπνη και ενδιαφέρουσα, η ταινία σίγουρα τράβηξε την προσοχή σε πολλά σημεία.

TiFF_Day4_7

Τ6 | Urania – Δημήτρης
Δύο ταινίες προβλήθηκαν στην έκτη ταράτσα του πανέμορφου Urania. Η μία ήταν μία μικρού μήκους του Kieslowski ως μέρος του αφιερώματος για τον αγαπημένο auteur με τίτλο «Seven Women of Different Ages» η οποία παρουσιάζει μία νεαρή μπαλαρίνα που κάθε μέρα που περνάει μετατρέπεται σε μία ηλικιωμένη.

Η έκπληξη της βραδιάς ήταν η προβολή του «Zelig» από τον λατρεμένο Woody Allen. Ένα mockumentary (ταινία μυθοπλασίας γυρισμένης σε στιλ ντοκιμαντέρ) που διηγείται τη ζωή ενός ανθρώπου που πάσχει από μία σπάνια ψυχική διαταραχή. Μπορεί να μετατρέπεται σε οποιονδήποτε άνθρωπο βλέπει (π.χ. να γίνει σκουρόχρωμος ή να πάρει παραπάνω δεκάδες κιλά) για να προσαρμόζεται στο περιβάλλον του. Η ψυχίατρος που προσπαθεί να τον βοηθήσει να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα εξερευνώντας το παρελθόν του είναι η μόνη που τον αντιμετωπίζει ως άνθρωπο, την ώρα που ο ίδιος έχει εμπορευματοποιηθεί από τον κόσμο και έχει γίνει ποπ κουλτούρα.

Μία εκπληκτική ταινία που μας μεταφέρει στην Αμερική των ‘20s. Αφηγείται μία ιστορία η οποία ενώ είναι πολύ Allenίστικη, παρουσιάζεται με τη μορφή ενός ντοκιμαντέρ, κάνοντας την πολύ πιο αληθοφανή. Μία ενδιαφέρουσα ιστορία γεμάτη συναίσθημα και τεχνικές δεξιοτεχνίες. Πρώτη φορά που βλέπω αυτήν την ταινία και ήδη μου αφυπνίζει διάφορα συναισθήματα. Ένα εξαίρετο ασπρόμαυρο φιλμ που έχει το κλασσικό στυλ και τη νευρωτική περσόνα του Allen και αν δεν καταφέρει να γίνει μία αγαπημένη σου, σίγουρα θα σε κάνει να περάσεις πανέμορφα όσο την παρακολουθείς.

TiFF_Day4_24

Τ7 | Περίπτερο 6 ΔΕΘ – Ανδρέας
Ποιος σκότωσε τον Χάρι (The Trouble WIth Harry) του 1955 είναι μια κινηματογραφική απόπειρα του μεγάλου Alfred Hitchcock. Μια ταινία συνεχόμενων παρεξηγήσεων όπου ένα πτώμα έρχεται να ταράξει τις ζωές πολλών ανθρώπων, καθώς κανείς δεν ξέρει την ταυτότητά του. Στο τέλος η αλήθεια έρχεται στο φως και φανερώνεται η πραγματική αιτία του θανάτου. Με την δράση να εξελίσσεται περισσότερο σε εξωτερικούς χώρους, δίνεται στον θεατή μια γεύση παράλογου, μια μπεκετική νότα στην κατά τ’άλλα αρτιότατη σκηνοθεσία του Hitchcock. Βαθύ μαύρο χιούμορ και έξυπνες ατάκες με την Shirley MacLaine να ξεχωρίζει στην πρώτη κιόλας κινηματογραφική της εμφάνιση. Είναι εν τέλει μια ιδιόμορφη, απολαυστική ταινία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*